Terapi yöntemleri: Şematerapi

Şematerapi bilişsel-davranışçı terapinin geliştirilmesi ve başka bazı terapi ekollerinden alınan tekniklerin farklı kullanımlarıyla entegre edilmesiyle Jeffrey E. Young tarafından 70'li yıllarda geliştirilmiş bir terapi şeklidir. Şematerapi kişilerin erken yaşlarda eğitim ve çevre faktörlerinin etkisiyle hatıralar, duygular, düşünceler ve vücut duyumlarının birleşmesinden oluşan temel şemalar edindiğini var sayar. Bu şemalar kişinin davranışlarına yön vererek duygusal ihtiyaçlarının tatminini sağlamaya çalışır. İlerde psikolojik sorunlara yol açabilen, çocukluk ya da ergenlik döneminde, çocuğun temel ihtiyaçlarının giderilmemesi sonucu gelişen maladaptif şemalardır. 

Şematerapide bu sabit ve sorunlu tepki verme tarzları incelenir ve bunların hangi modlarla hareket edildiğinde ortaya çıktıkları ele alınır. "Mod"lar duygu durumlarının anlık ortaya çıkışlarıdır ve çoğunlukla günlük olaylarla ortaya çıkarlar. 

Bilişsel-davranışçı terapinin ötesinde sadece duygu ve düşünceler değil erken dönemde uygun olarak tatmini sağlanamamış olan temel psikolojik ihtiyaçlar şematerapinin merkezinde durur. Bunun yanı sıra terapi sürecinde geçmişimizden kaynaklı şemaların bugünkü davranışlarımıza olan etkisini ortaya çıkarmak, bunu danışan için anlaşılabilir kılmak ve farklı tepkilerin mümkün olduğunu göstermek ve denemek hedeflenir.

Çocuk ve gençlerin şematerapisi söz konusu olduğunda ise hedef bahsi geçen maladaptif şemaların oluşumunu engellemek veya oluşma dönemlerinde aksi yönde etkilemeye çalışmaktır.